Home Bolesti nervnog sistema
Bolesti nervnog sistema
Postherpetična neuralgija
04.02.2012
Postherpetična neuralgijaPostherpetična neuralgija je bol u regiji koji je zahvaćen herpes zoster infekcijom.Nastaje zbog oštećenja perifernih nerava usled infekcije.To je jak žareći bol prilikom dodira kože  još više se pojačava intenzitet bola.Herpes zostera prouzrokuje virus, koji izaziva kožne promene sa oštećenjem nervnog završetka, koji šalje impulse ka mozgu gde se formira osećaj bola.Taj bol može dugo da traje, nekad i doživotno. Postherpetičnoj neuralgiji su skolne starije osobe.Bol kao posledica infekcije herpes zosterom može biti akutnog i hroničnog oblika.
Akutni oblik se javlja pre izbijanja kožnih promena i traje oko 2,5-3 meseca, sve do izlečenja infekcije.
Hroničan bol traje mnogo duže i posle nestanka kožnih promena  on je u stvari postherpetična neuralgija u užem smislu reči.

Lečenje:

U  akutnoj fazi primena antiviralnih lekova, zbog lečenja osnovne bolesti-virusne infekcije, usled nastanka bola daju se analgetici, kortikosteroidi, nesteroidni antiinflamatorni lekovi (NSAIL).Lokalno se primenjuje Lidokain zatim korišćenje električne neurostimulacije tj.TENS uredjaj.
 
Depresivni očevi utiču na ponašanje dece
26.01.2012
Depresivni očevi utiču na ponašanje deceDepresija kod očeva povezana je sa problemima u ponašanju kod dece, pokazala je nova studija američkih naučnika. Dok je slična povezanost između majki i dece često ispitivana, ovo je praktično prva studija koja se konretno osvrnula na odgovarajuću ulogu oca.

Prema rezultatima nove studije rađene pod okriljem Medicinske škole Univerziteta u Njujorku, 11 odsto dece čiji očevi imaju simptome depresije pokazuje određene probleme u ponašanju, u poređenju sa 6 odsto dece čiji očevi nemaju simptome emotivnih poremećaja.
Moderni svet predstavlja sve veći izazov po emotivno zdravlje odraslih
Jasno je, ipak, da majka u ovom konktestu ima osetno bitniju ulogu. Čak svako peto dete sa depresivnom majkom pokazuje probleme u ponašanju. Kada su oba roditelja depresivna, taj procenat se penje na 25 odsto (svako četvrto dete).
“Postoji bezbroj stručnih radova o tome kako depresija i drugi emotivni poremećaji majki utiču na decu, ali ovo je bukvalno prva studija, bar koliko smo mi svesni, koja je ispitivala sličnu povezanost očeva”, objasnio je dr Majkl Vajtsman, vodeći autor. On i njegov tim proučavali su podatke dobijene iz velikog istraživanja o preko 22.000 dece koja žive u domaćinstvu sa oba roditelja. Njihov rad je objavljen u stručnom časopisu Pediatrics.
Ranija studija, koja je u istom stručnom časopisu objavljena proletos, dokazala je i da depresivni očevi češće udaraju decu.
Opširnije...
 
Povrede nerava nanesene vatrenim oružjem
13.01.2012
Povrede nerava nanesene vatrenim oružjemPovrede nerava nanesene vatrenim oružjem su ralativno rijetke u miru, mada porast nasilja i upotrebe vatrenoga oružja, dovodi do sve veće učestalosti ovih povreda.
U ratu se sreću jako često. Obzirom da nisu po život opasne, ne zahtijavaju primarnu pažnju hirurga.
o Rijetko kada su izolovane. Uglavnom su u sklopu povrede okolnih struktura koje, sem nerava, obuhvataju krvne sude, kosti i mehka tkiva.
o Iako se radi odložnom hirurškome tretmanu, ove povrede zahtijevaju priličnu pažnju tokom inicijalnoga pregleda povrijeđenoga, te trajnu pažnju i komlikovan tretman specijalista različitih medicinskih grana. Ovo sve je neophodno, jer je potrebno obezbijediti različite dijagnostičke, terapeutske i rehabilitacione tretmane.
o Pacijenti se prate mjesecima, nekada godinama. Krajnji efekat se ocjenjuje u dugim vremenskim intervalima, obzirom na to da je ponovno uspostavljnje meuroloških funkcija jako spor proces.
 
Za šizofreniju krivi geni
11.12.2011
Za šizofreniju krivi geniGrupa australijskih nauč­nika je saopštila da je identifikovala 153 gena napadnuta šizofrenijom, što će pomoći u otkrivanju uzroka ove bolesti. Postupak australijskih lekara u otkrivanju genetske sklonosti čoveka da oboli od šizofrenije najčešće je, prema njihovim izjavama, „ličio na kretanje kroz tunel za čije smo osvetljavanje imali samo sveću“.
Oni su 153 napadnuta gena identifikovali posle detaljnog izučavanja 12.000 gena u posmrtnom izučavanju tkiva mozga umrlih pacijenata koji su imali šizofreniju. „Unutar ove napadnute grupe nalaze se bazični geni koji stvaraju simptome bolesti, a upravo su oni cilj do kojeg treba da dopremo“, izjavio je profesor Brajan Din iz australijskog Instituta za mentalno zdravlje. „Mislim da je u celoj priči najvažnije da je do sada šizofrenija smatrana psihijatrijskom bolešću koja se može definisati isključivo na osnovu simptoma u obolelog lica.
Ono što nam je detaljno istraživanje omogućilo zapravo je ukazivanje na pravac daljeg delovanja jer treba da se usredsredimo na izučavanje gena koji su nasledni nosioci bolesti“, naglasio je profesor Din. On je ukazao da se do sada smatralo da genetika igra veliku ulogu u obolevanju od šizofrenije, ali i da su njihova istraživanja moždanog tkiva obolelih identičnih blizanaca nagovestila da je sasvim izvesno da postoje i drugi faktori koji izazivaju oboljenje.
 
Usamljenost kod djece
30.11.2011

usamljenostUsamljenost kod djece može se opisati kao neugodan osjećaj koji nastaje zbog procjene djeteta da nema zadovoljavajuće odnose s drugima. Ona se može podijeliti na socijalnu i emocionalnu usamljenost. Dok se socijalna usamljenost iskazuje kroz djetetove poteškoće da se priključi grupi djece ili da održava zadovoljavajuće socijalne odnose s drugima, emocionalna usamljenost odnosi se na nedostatak dobrih prijatelja i na procjenu djeteta da nije sposobno razviti blizak odnos.
Emocionalna usamljenost obično je izvor veće patnje za dijete, što je i razumljivo: svakome djetetu nije važno da bude jako popularno, no gotovo da nema djeteta kojemu nije važno imati prijatelja.

Potrebno je naglasiti da postoji razlika između samoće i usamljenosti. Djeca koja puno vremena provode sama nisu nužno usamljena. Postoje tzv. nesocijabilna djeca koja vole vrijeme provoditi u samoći, baveći se, primjerice, svojim hobijima. Važno je da se takvu djecu ne prisiljava na kontakte s drugima te da se poštuje činjenica da uživaju provoditi vrijeme u samotnim aktivnostima. No, budući da su nam svima potrebni drugi ljudi, bitno je pomoći takvome djetetu da uđe u kontakt s drugom djecom, da pronađe u čemu je slično nekom drugom djetetu te da uspostavi i razvije odnose s vršnjacima koji dijele neki njegov interes – ovdje se može raditi o malome broju djece slične njemu, no svaki kontakt sa njemu sličnima za njega je vrijedan i značajan.

Općenito tužna djeca su također često sama. Ona su najčešće slabo motivirana i nedostaje im socijalnih vještina, a također im nedostaje i energije da se bilo čime istinski pozabave. Njihov problem najčešće ne započinje zbog odnosa s vršnjacima, no takvo ponašanje ima posljedice za njihov društveni život. Razlog općenito tužnog ponašanja može biti opterećenost vanjskim problemima pa treba prvenstveno raditi na rješavanju problema koji djetetu onemogućavaju da se druži i raduje stvarima kojima se raduju njegovi vršnjaci.

Opširnije...
 
«PočetakPrethodna11121314151617181920SledećaKraj»

Strana 12 od 26
 

Ko je online