Home
arterija

holesterol_i_trigliceridiKratki pregled testa

Holesterol je tip masti (lipida) i važan je gradivni element stanica u tijelu.
Međutim, previše holesterola u krvi može povećati rizik od srčanih oboljena, moždanog udara i oboljenja koronarnih arterija. Kada ima previše holesterola, on i druge supstance u krvi mogu se taložiti duž unutrašnjih zidova arterije, obrazujući ono što je poznato kao plaque (plak) koji predstavlja veće naslage na zidu krvnog suda . Velike naslage mogu ometati tok krvi kroz arteriju i izazvati oboljenja srca, mozga ili drugih vitalnih organa. Ako dođe do dodatnog formiranja krvnog ugruška, na već postojećem plaku u arteriji, to dovodi do dodatnog suženja krvnog suda i može izazvati ozbiljne srčane tegobe ili probleme sa cirkulacijom u mozgu.
Holesterol putuje kroz krv vezan za proteine. Ovaj holesterol-protein paket nazvan je lipoprotein. Lipoproteini su ili visokog ili niskog denziteta, ovisno od toga koliko mnogo proteina je vezano za masti. Lipoproteini sa više proteina, nego masti nazvani su lipoproteini visokog denziteta (HDL). Lipoproteini sa više masti nego proteina nazvani su lipoproteini niskog denziteta (LDL).
- Lipoprotein visokog denziteta (High Density Lipoprotein - HDL) ponekad se zove dobar holesterol. HDL holesterol pomaže u uklanjanju LDL-a iz tijela vežući se sa njim i noseći ga natrag jetri na raspolaganjei preradu. Visok nivo HDL holesterola u krvi ukazuje na nizak rizik od razvoja srčanih oboljenja i moždanog udara kod određene osobe
- Lipoprotein niskog dentiteta ( Low Density Lipoprotein - LDL) ponekad se zove loš holesterol. LDL holesterol se taloži unutar zidova arterija i dovodi do formiranja plaque - naslaga na zidu krvnog suda..
- Trigliceridi su drugi tip masti. Samo male količine triglicerida su nađene u krvi. Visok nivo triglicerida sa visokim LDL holesterolom izaziva veći rizik od srčanih oboljenja, nego samo visok nivo LDL holesterola.
Opširnije...  
poboljsanje-cirkulacijeRazna oboljenja krvnih sudova su česta tegoba današnjeg čoveka.Sa godinama strosti i krvni sudovi oslabe, nastaje okluzija većih arterija ili mikroangiopatija, još više dovede do takve situacije malo kretanje, slaba fizička aktivnost, najviše pogadja stariju populaciju.Lošu cirkulaciju prouzrokuju masne naslage, koje se vremenom skupljaju po zidovima arterije i ometaju u cirkulaciji.Mogućnost nastanka periferne vaskularne bolesti-Claudicatio intermittens-javlja se zbog okluzije velikih arterija u nogama.Pored klasičnih simptoma nastaje loša cirkulacija, javlja se bol, plavičasta bleda boja kože, ulceracije na nogama koje teško zarastu.
Najčešći simptomi slabe ili loše cirkulacije su:
-Hladni dlanovi ruke ili stopala
-Grčevi u nogama i mišićima
-Utrnulost šake i stopala
-Osećaj žarenja u koži
-Bolovi i oticanje stopala
-Trenje noge ili ruke
Opširnije...  

Kavasakijeva (Kawasaki) bolest je prvi put opisana 1967.god. od strane japanskog pedijatra Tomisaku Kawasaki. On je izdvojio grupu dece sa temperaturom, ospom po koži, konjuktivitisom, enantemom (crvenilo grla i sluzokože u ustima), otokom ruku i stopala i uvećanim limfnim čvorovima na vratu, koja su ranije dobijala dijagnozu sindrom sa mukokutanim-promenama i limfnim žlezdama. Nekoliko godina kasnije, kod istih bolesnika dokazane su komplikacije na srcu, kao što su aneurizme (veliko proširenje krvih sudova) na srčanim artrerijama.

Kakva je to Kavasakijeva bolest?
Kavasakijeva bolest je akutni, sistemski vaskulitis, što znači da postoji zapaljenje u zidu krvnih sudova, koji može da dovede do pojave proširenja (aneurizmi), uglavnom koronarnih arterija (krvnih sudova koji ishranjuju srčani mišić). Ipak, samo manji broj obolele dece razvija akutne simptome i ovu vrstu komplikacija bolesti.

Opširnije...  

Bolest_srcanih_zalistakaBolest srčanih zalistaka je zapravo oštećenje ili propadanje jednog od četiri srčana zaliska, mitralnog, zaliska aorte, trikuspidalnog i zaliska plućne arterije. Mitralni i trikuspidalni zalisci kontrolišu protok krvi između arterije i komora, zalistak plućne arterije kontroliše protok krvi od srca do pluća, dok zalistak aorte upravlja protokom krvi između srca i aorte odnosno celog organizma. Ova bolest najčešće pogađa mitralni zalistak i zalistak aorte. Ono što se zaliscima najčešće dešava je da se suze i izgube elastičnost pa ne mogu da se otvore ili zatvore do kraja. Tada srce počinje da pumpa jače kako bi nadoknadilo loš protok krvi i pri tome se s vremenom uvećava i očvršćuje čime gubi efikasnost.
Simptomi:
Simptomi kod bolesti srčanih zalistaka su slični kao i kod drugih srčanih oboljenja. Nedostatak vazduha, slabost, vrtoglavica, nelagodnost u grudima, srčane palpatacije, oticanje zglobova, stopala i abdomena, ubrzano gojenje najčešći su prateći simptomi. Ako osećate neke ili sve simptome ove bolesti, najbolje je da odmah zakažete terimin kod svog lekara kako biste proverili o čemu se zaista radi.

Opširnije...  
Buergerova_bolestOva je bolest posljedica učestalih upala arterija ili (rjeđe) vena koje na kraju uzrokuju trombozu krvnih žila i poremećaj cirkulacije. Zbog tromboze arterije krv ne dopire u tkiva koju inače ta arterija prokrvljuje, pa stoga dolazi do odumiranja tih tkiva.
Tromboza u veni sprečava vraćanje krvi u srce, pa tkiva, iz kojih ne može isteći krv, bubre.
Bolest može zahvatiti bilo koju krvnu žilu, ali najčešće pogađa noge. Uzrok učestalih upala, nakon kojih nastaje tromboza, nije poznat. Možda se radi o poremećaju vezivnog tkiva u stijenkama krvnih žila - vezivnog tkiva koje se uglavnom sastoji od kolagena.

Simptomi Buergerove bolesti

Simptomi ovise o zahvaćenom području. Vjerojatno najčešći simptomi su osjećaj hladnoće i bolovi u nogama. Bolovi se osjećaju nakon kretanja, a obično nestaju pri mirovanju. Mogu se osjećati i trnci u nogama, i bolna vrućina ako je bolest zahvatila uglavnom vene. Ako su zahvaćene arterije, može doći do stvaranja rana ili, štoviše, suhe gangrene. Ostali mogući simptomi su simptomi Raynaudova fenomena koji je ponekad posljedica Buergerove bolesti.
Učestalost Buergerove bolesti
Bolest je rijetka. Najčešće zahvaća muškarce, i to pušače, izeđu 25. i 45. godine života.
Opširnije...  
vasi-bubreziAnatomija i fiziologija:
Oba su bubrega smještena uz stražnju stijenku abdomena, izvan peritonealne šupljine. U odrasla čovjeka masa je svkog bubrega oko 150 g a velik je otprilike kao stisnuta šaka. Na medijalnoj je strani svakog bubrega uleknuće koje se zove (latinski) hilus. Kroz hilus prolazi bubrežna arterija, vena, limfne žile, živci i mokraćovod.
Presiječe li se bubreg odozgo prema dolje, mogu se vidjeti dva glavna područja: vanjski dio nazvan kora (lat. cortex), i unutarnji dio nazvan srž (lat. medula). Srž je podijeljena na brojne tvorbe stožasta oblika, koje se zovu bubrežne piramide. Svaka piramida započinje bazom, koja se nalazi na granici imeđu kore i srži, a završava kao bradavica (lat. papila) što strši u prostor nakapnice (lat. pelvis renales), ljevkastog nastavka gornjeg kraja mokraćovoda (lat. uretera).
Nefron je osnovna bubrežna funkcionalna jedinica a sastoji se od dva glavna dijela:
1. glomerul (glomerularne kapilare) kroz koji se velika količina tekućine filtrira iz krvi i 
2. dugački tubul u kojem se na putu do bubrežne nakapnice, filtrirana tekućina pretvara u mokraću.
Svaki se ljudski bubreg sastoji od približno milijun nefrona, a svaki je nefron sposoban stvarati mokraću. Bubreg ne može ponovno stvarati (regenerirati) nove nefrone. Zato se njihov broj postupno smanjuje zbog bubrežne ozljede, bolesti ili uslijed starenja. Poslije 40. godine života broj se funkcionalnih nefrona obično smanjuje prilbližno 10% svakih deset godina. Navedeno smanjenje ne ugrožava život, jer adaptacijske promjene u ostalim nefronima omogućuju izlučivanja potrebnih količina vode, elektrolita i otpadnih tvari.
U stvaranju mokraće razlikujemo četiri osnovne faze:
Opširnije...  
Cervikalno rebro označava prekobrojno rebro, koje polazi od sedmog vratnog pršljena.Normalno postoji  12 para rebara.Nasledna  autosomna bolest.
Klinička slika:nalazi se cervikalno iznad prvog rebra, nekad uzrokuje pritisak na nerve i arterije.Ukoliko pritiskuje brahijalni pleksus to vodi do slabosti mišića šake, ukočenost ruke sa bolovima.Ukoliko vrši pritisak cervikalno rebro na arteriju subklaviju pojavi se hladnoća, trenje u prstima, šakama, bol, ulceracija pa čak i ishemija.
Dijagnoza: se postavlja na osnovu kliničkog pregleda, arteriografije, elektromiografije, RTG snimak.
Lečenje: se sprovodi simptomatskom terapijom sa primenom  analgetika, fizikalna terapija, hirurška intervencija kod ishemije.
 
Predstavlja dijagnostičku proceduru koja je zlatni standard za dijagnozu koronarne bolesti. Koronarna bolest predstavlja širok dijapazon od stabilne angine do naprasne srčane smrti a zajednički nalaz u svim fazama ove bolesti je da postoje promene na unutrašnjosti koronarnih arterija koje ishranjuju srčani mišić.Kada u krvnom sudu ove promene smanje unutrašnjost za više od 60% javljaju se tegobe od kojih je najvažniji bol u grudima.
Način izvođenja
Koronarografija se izvodi u sterilnim uslovima jer se kateterima i žicama ulazi u unutrašnjost tela i moguća je infekcija ako se radi u nesterilnim uslovima. Pacijent je pokriven sterilnom kompresom i ostavlja se samo deo polja iznad krvnog suda kome se pristupa. Punktira se neka od velikih arterija nakon što je pacijent dobio lokalnu anesteziju, obično femoralna arterija (u preponi) a može se uraditi i preko radijalne i brahijalne arterije. Preko igle za punkciju u arteriju se uvodi žica, preko nje se uvodi dilatator sa šitom preko koga se vrši izmena katetera.
Opširnije...  
anatomija_srca_spoljaSrce je teško između 200 i 450 grama i nešto je veće od veličine Vaše pesnice. Prosečan broj otkucaja srca u toku dana je oko 100.000 puta. Za to vreme ispumpa oko 7.500 litara krvi.
Vaše srce je lokalizovano u sredini grudnog koša, između pluća, iza i nešto ulevo od grudne kosti. Obavija ga srčana kesa (pericardium), membrana koja se sastoji iz dva sloja. Spoljašnji sloj obavija koren velikih krvnih sudova srca i pripaja se delom za kičmeni stub, dijafragmu i druga tkiva u okolini. Unutrašnji sloj je vezan za srčani mišić. Tanak sloj tečnosti razdvaja ova dva sloja i omogućava srcu da se pomera, iako je vezano za telo.

Srce se sastoji od 4 šupljine: gornje šupljine su leva i desna pretkomora, a donje leva i desna komora. Mišićni zid (septum) razdvaja levu i desnu pretkomoru i levu i desnu komoru. Najčešće se koristi podela na levo srce (leva pretkomora i komora) i desno srce (desna pretkomora i komora), pošto tako cirkuliše krv. Normalno se u srcu ne meša krv iz levog i desnog srca. Leva komora je najveća i najjača šupljina srca. Ona ispumpava krv u nejveću arteriju tela - aortu koja preko svojih grana snabdeva celo telo krvlju tj. kiseonikom i hranjljivim materijama.

Opširnije...  
Temporalni_arteritisBol u licu i slepoočnici je jedan od poznatih simptoma temporalnog arteritisa, odnosno zapaljenja temporalne (slepoočne) arterije. Zahvaćena temporalna arterija je obično nabrekla i ocrtava se ispod kože, tvrda je i bolna na pritisak.
Temporalni arteritis je sistemsko oboljenje koje se manifestuje neinfektivnim zapaljenjskim promenama u zidovima ekstrakranijalnih (izvanlobanjskih), a ponekad i intrakranijalnih (unutarlobanjskih) arterija. Najčešće je zahvaćena temporalna (slepoočna) arterija, kada su glavobolja i bol u licu vodeći simptomi. Pored bola, pacijenti imaju i druge manifestacije osnovnog oboljenja, kao što su bolovi u zglobovima i mišićima ili slabost vida (kada promene zahvate oftalmičnu arteriju). Prisutni su laboratorijski znaci upale: povišeni sedimentacija i CRP.
Bol prolazi u periodu do tri dana nakon primene kortikosteroidne terapije.
 
Powered by Tags for Joomla
 

Korisni Linkovi

Ko je online