Morbus Hodgkin je vrsta limfoma, koji se razlikuje od drugih limfoma zbog postojanja posebne vrste stanice raka zvanih Reed Sternbergovim stanicama, koji pod mikroskopom imaju specifičan izgled.Ove stanice-su veliki maligni limfociti imaju više od jednog jezgra.Najčešće obolevaju od 15-35 godine i starije osobe  iznad 60 god.

Simptomatologija:

Hodgkinova bolest se otkriva nakon povećanog broja limfnih čvorova na vratu, ispod pazuha, na preponama.Obično su bezbolni, naglo povišena temperatura tela, sa izmenama normalnom temperaturom-Pel-Ebsteinova groznica, gubitak težine, noćno znojenje, bol u kostima, gubitak mišićne snage, promuklost, otok lica i vrata, gornjih ekstremiteta,povećana sklonost za virusne i gljivične infekcije, pojava žutice jer limfom začepljuje tok žuči  i limfni čvorovi se povećavaju i nastaje otok noge i stopala.
Laboratorijska analiza pokazuje smanjen broj crvenih krvnih zrnaca ( kao posledica za nastanak anemije ).Smanjen broj belih krvnih stanica i pločica.

Dijagnoza:

Za postavljanje tačne dijagnoze služi biopsija limfnog čvora, prisutnost Reed-Sternbergove stanice.Mora se uzeti dosta tkiva, da se razlikuje Hodgkinova bolest od druge vrste raka sa sličnim simptomima: kao toksoplazmoza, citomegalovirusna oboljenja, leukemija, AIDS.
Pre započetka lečenja mora se utvrditi proširenost limfoma-to bi značilo stadijum bolesti.Bolest se deli na četiri stadijuma.Za odredjivanja stadijuma se koristi RTG snimak grudnog koša zbog nastanka čvorova.Danas se koristi CT, Scintigrafija, Laparatomija zbog proširenosti limfoma, ili splenektomija zatim biopsija jetre, zbog eventualne  metastaze limfoma.

Lečenje:

Postoji dva izbora:  a) Radioterapija  i b) kemoterapija. Ta dva metoda lečenja može se kombinovati, usmeriti na zahvaćeno područje i okone limfne čvorove.Ako je osoba bez simptoma samo sa pojavom povećanog limfnog čvora  tada se terapija izvede zračenjem.
Za izlečenje   postoji veća mogućnost u prvom i drugom stadijumu.U trećem i četvrtom stadijumu bolesti koristi se kombinacija kemoterapijskih lekova, koji se daju po odredjenom protokolu.Vremenski razmak izmedju ciklusa kemoterapije je mesec dana, a ukupno lečenje oko 6 i više meseci ciklusa.Odluka za primenu kemoterapije je vrlo ozbiljna jer može da poveća rizik od razvoja leukemije, infekcije, gubitka kose.
Prognoza je znatno bolja  kod bolesnika koji imaju manje od 55 godina života, čiji imunitet još dobro funkcioniše.

Mnogi mikroorganizmi se unesu u digestivni trakt sa hranom.Najveći broj ugine u kiselom želudačnom sadržaju, ali veći broj preživi i predje u debelo crevo, gde nailazi na povoljnu sredinu za razmnožavanje.Deluju na ostatke hrane razlažući ih na proste sastojke to delovanje bakterija ispoljava se na različite procese:-fermentacije (vrenje)  i -putrefakcije (truljenje).

Fermentacija:

Skup raznih hemijskih procesa, koje izazivaju bakterije razlažući nesvarenih ugljenih hidrata i masti.Rezultat fermentacije je nastanak razne kiseline i gasova.U nenormalnim uslovima nastanak gasova je u velikoj meri, oseti se punoća, nadimanje koji se naziva meteorizam.

Putrefakcija:

Hemijski proces koji izazivaju bakterije razlažući ostataka nesvarenih belančevina.Nastaju različite supstancije kao što je amonijak, vodonik sulfid, indol, skatol i dr.Ove supstance imaju karakterističan neprijatan miris.
Mikroflora creva utiče na imunu funkciju učestvuje u metabolizmu u procesima razmene materija.Poremećaj ovih funkcija dovodi do metaboličkih promena, javlja se avitaminoza  (manjak vitamina), nedostatak mikroelemenata i smanjuje se imunološka sposobnost organizma.Može da nastaje biološka ravnoteža izmedju patogene ( štetne) i prirodne (korisne),  mikroflore u organizmu i dovodi do bakterioze.To je bolest današnjeg civilizovanog čoveka sa nepravilnom ishranom, nedovoljan unos probiotskih proizvoda, konzervirana hrana, uzimanje puno slatkiša i šećera, kafe, alkohola i pušenje, nekontrolisana upotreba antibiotika.Kao posledica disbakterioze nastaje loše varenje i teško odstranjenje iz organizma.Započinje se hemijski proces fermentacije i putrefakcije.Produkti  lošeg mehanizma se apsorbuju kroz zidove organa za varenje, ulaze u krvnu cirkulaciju i na taj način truju organizam.Znaci disbakterioze su: proliv ili zatvor, meteorizam, naduvenost, glasni zvuci iz stomaka.Zbog ovih neprijatnosti čovek postaje neraspoložen, razdražljiv, umoran, često sa raznim promenama u ustima opadanje kose, loše stanje noktiju.

Što su mukopolisaharidoze?

Mukopolisaharidoze (MPS) su skupina nasljednih metaboličkih bolesti koje karakterizira nakupljanje različitih produkata u tkivima uslijed nedostatka nekog od enzima koji razgrađuju složene šećere (tzv. glikozaminoglikane - GAG).
Mukopolisahridoze su kronične bolesti kod kojih se stanje bolesnika s vremenom pogoršava. Kliničko očitovanje bolesti je vrlo raznoliko, kako u simptomima koji se pojavljuju, tako i u njihovoj težini.
Ovu edukaciju potpomaže Genzyme   

Izdvajamo

Kako se dijagnosticiraju nasljedne i metaboličke bolesti?
Povodom današnjeg obilježavanja međunarodnog Dana rijetkih bolesti razgovarali smo s prof. dr. sc. Ksenijom Fumić, dipl. ing., voditeljicom Laboratorija za dijagnostiku nasljednih i metaboličkih bolesti pri Kliničkom bolničkom centru Zagreb, o tome kako se dijagnosticiraju nasljedne i metaboličke bolesti.

Obilježen međunarodni Dan rijetkih bolesti

Međunarodni Dan rijetkih bolesti, 28.02., ove godine se obilježava pod sloganom "Rijetki, ali jednaki". Proteklog vikenda paralelno u četiri grada: Osijeku, Rijeci, Splitu i Zagrebu, započelo je njegovo obilježavanje kako bi se senzibilizirala javnost te ukazalo na činjenicu da u Hrvatskoj još uvijek nisu prepoznati problemi s kojima se oboljeli i njihove obitelji susreću, počevši od dijagnostike, pa do liječenja i rehabilitacije.
Izvor:cybermed.hr

Humoralni imuni odgovor se zasniva na stvaranju specifičnih antitela protiv odredjenog antigena.Antitela su još nazvana imunoglobulini, luče ih B limfociti.Kada antigen prodire u organizam B limfociti ih prepoznavaju i pretvaraju se u plazma ćelije, koje  počinju da luče antitela protiv tih antigena, koji su prouzrokovali imunu reakciju.
Organizam raspolaže sa pet vrsta antitela tj. imunoglobulina  (Ig) i to:A,G,M,E,D. Oni se medjusobno razlikuju po sastavu i strukturi.Na ćelijskoj membrani limfocita  se nalaze IgM i IgD,   predstavljaju receptore za antigene i tako dolazi do prepoznavanja antigena.Plazma ćelije luče specifična antitela.Vezuju se za strani antigen, izazivajući precipitaciju, inaktivaciju-fagocitozu ili lizu.
Jedan primer, imuna osoba koja je već bila u kontaktu sa odredjenim antigenom u krvi ostaju tzv.limfociti B memorije, koji se prilikom ponovnog susreta, dodira istog antigena u organizam aktiviraju, tako što se razmnožavaju, pretvaraju u plazma ćelije, koje luče velike količine specifičnih antitela.Npr. od nekih bolesti se razboli samo jedanput, kao što su zauške (Mumps), boginje itd.Limfociti B memorije i antitela zaustavljaju razmnožavanje uzročnika čim dospe u organizam.

Grupa australijskih nauč­nika je saopštila da je identifikovala 153 gena napadnuta šizofrenijom, što će pomoći u otkrivanju uzroka ove bolesti. Postupak australijskih lekara u otkrivanju genetske sklonosti čoveka da oboli od šizofrenije najčešće je, prema njihovim izjavama, „ličio na kretanje kroz tunel za čije smo osvetljavanje imali samo sveću“.
Oni su 153 napadnuta gena identifikovali posle detaljnog izučavanja 12.000 gena u posmrtnom izučavanju tkiva mozga umrlih pacijenata koji su imali šizofreniju. „Unutar ove napadnute grupe nalaze se bazični geni koji stvaraju simptome bolesti, a upravo su oni cilj do kojeg treba da dopremo“, izjavio je profesor Brajan Din iz australijskog Instituta za mentalno zdravlje. „Mislim da je u celoj priči najvažnije da je do sada šizofrenija smatrana psihijatrijskom bolešću koja se može definisati isključivo na osnovu simptoma u obolelog lica.
Ono što nam je detaljno istraživanje omogućilo zapravo je ukazivanje na pravac daljeg delovanja jer treba da se usredsredimo na izučavanje gena koji su nasledni nosioci bolesti“, naglasio je profesor Din. On je ukazao da se do sada smatralo da genetika igra veliku ulogu u obolevanju od šizofrenije, ali i da su njihova istraživanja moždanog tkiva obolelih identičnih blizanaca nagovestila da je sasvim izvesno da postoje i drugi faktori koji izazivaju oboljenje.

Imuni sistem je temelj odbrane ljudskog organizma.Glavni zadatak je da čuva naše zdravlje od bolesti, zagadjena, stranog tela.Imuni sistem se aktivira u slučaju napada mikroorganizama.To mogu biti: bakterije, gljivice, virusi, paraziti, toksini, čestice zagadjenja.To su takozvani antigeni.Imuni sistem se  bori protiv antigena započinje reakciju, zvanu imuni odgovor.

Organi imunog sistema:

Daju imunu zaštitu to su organi:limfni čvorovi, grudna žlezda (timus), slezina, krajnici i adenoidi.Ti organi su povezani sa limfnim sudovima gde se nalazi limfa, koji sadržava limfocite (vrste belih krvnih ćelija), koji daje imuni odgovor.
Limfni čvorovi od limfnih kapilara do venske cirkulacije limfa prolazi kroz limfne čvorove.To su kao filteri u kojima se neutrališu štetne materije.Limfni čvorovi se nalaze ispod pazuha, u grudnom košu, po vratu, ledjima, ispod vilice, na preponama.U normalnom obliku su kao zrno graška, a prilikom infekcije su uvećane.Imuni odgovor se dešava na mestu početka infekcije, zadatak je sprečavanje i dalje širenje.
Limfociti imaju najvažniju ulogu u ljudskom zdravlju.To je jedna vrsta belih krvnih zrnaca.Postoji dva tipa:T i B limfociti.
T limfociti prepoznaju i razlikuju strane materije od onih, koji pripadaju organizmu i zadatak im je da unište.
B limfociti regulišu stvaranje antitela. U krvi i limfnim organima  su uvek prisutni i reaguju na strane antigene.

Koprokultura je mikrobiološka pretraga pomoću pregledom stolice (feces), uzima se uzorak na razne uzročnike i u potpunosti se identifikuje oboljenje.Stolica za koprokulturu uzima se u minimalnoj količini u sterilnu bočicu u kojoj se nalazi kašičica.Feces se uzima sa različitih mesta na kojima se vidi pormena (gnoj, sluz, krv, redja stolica).Uzima se tri uzastopna stolica.
Kod crevnih bolesti uzročnici ili njihovi produkti ulaze kroz usta, razmnožavaju se u crevu i izlučuju se stolicom.Fekalno-oralno prenošenje uzročnika.Crevne bakterije imaju dosta zajedničke osobine, dobro rastu na hranljivim podlogama.Uzročnici mogu biti:
Paraziti: enterobius vermicularis, giardia lamblia, Leishmanija, Taenia saginata, Plasmodium.
Virusi: Adenovirusi, Ebola, Rota Virus, Rubeola Virus, Epstein Barr Virus, Virus Morbilli, Virus Varicella, Virus Hepatitisa.
Gljivice:Candida Albikans, Aspergillus, Microsporum, Trichophyton, Mucorales, Absidia.
Bakterije:Campylobacter, Chlamidia pneumoniae, Bacilus anthracis, Enterobacter, Escherichia colli, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, Klebsiella, Proteus, Salmonella, Yersinia enterocolitica.
Nakon nalaza dobijen rezultat tačno pokazuje odredjenu bolest, koji treba lečiti.Posle odgovarajuće terapije, uzorak se ponovo kontroliše sve do izlečenja.

Definicija
Policitemija rubra vera (PRV) je bolest karakterizirana malignim bujanjem matičnih stanica za eritrocitnu lozu. PRV napreduje polako, ali sigurno. Obično počinje u srednjoj životnoj dobi.
Uzrok
PRV je bolest nepoznata uzroka. Nema dokaza da je izazvana zračenjem ili virusima, kako se u nekim izvorima spominje.

Simptomi
Bolesnici s PRV imaju simptome uzrokovane povećanjem volumena krvi: glavobolje, šumovi u ušima, vrtoglavice i omaglice, dok vrlo rijetko imaju sklonost krvarenju koja se prikazuje kroz krvarenje iz nosa ili probavnog sustava. Mogu se javiti i znojenje, svrbež, gubitak težine, bolovi u nogama, čirevi probavnog sustava - pojavljuju se zbog povećanja volumena krvi, izlučivanja histamina, povećanog raspadanja stanica i poremećene funkcije trombocita, a pogoršavaju se nakon kupanja u toploj vodi. Trećina bolesnika ima povišen krvni tlak. Izraženo je crvenilo lica i plava boja kože udova. Većina bolesnika ima povećanu slezenu.

Dijagnoza
Dijagnoza se često postavi nakon rutinske pretrage krvi. Tipično, bolesnici imaju znatno povišenu količinu eritrocita, povećanu slezenu, povećan broj trombocita i leukocita.

Tijek bolesti
Završna faza bolesti još se naziva "potrošena" PRV jer se tada u koštanoj srži nalazi samo vezivno tkivo, a bolešću dominiraju znakovi anemije i povećana slezena. Danas je ta faza bolesti rijetka zbog primjene novih načina liječenja.

Liječenje
U većine se bolesnika preporučuje ponavljano puštanje krvi čiji je cilj smanjenje količine stanica u krvi. U mlađih bolesnika, sa zdravim srcem, krv se može puštati svako drugi-treći dan dok se broj stanica normalizira. Starijim bolesnicima se radi svako drugi tjedan. Učestalo puštanje krvi dovodi do smanjenja količine željeza i smanjene proizvodnje eritrocita pa se smanjuju potrebe za ovim oblikom liječenja. Zbog toga je u ovih bolesnika potrebno povremeno nadoknaditi željezo da bi se izbjegle komplikacije povezane s njegovim manjkom.
Ostale mogućnosti su liječenje radioakivnim fosforom, alfa-interferonom.
Izvor:Medicina.hr

Mononukleoza je akutna, infektivna bolest uzrokovana Epstein-Barr virusom (EBV), koji pripada herpes virusima, te najčešće zahvaća limfna tkiva i jetru. Rezervoar infekcije je čovjek, a bolest je raširena po cijelom svijetu. Mononukleoza se naziva i "bolest poljupca", jer se prenosi putem sline, a najčešće pogađa osobe od 15 do 25 godina starosti i to podjednako oba spola.

OČITOVANJE

Period inkubacije može trajati od 5 pa do čak 45 dana, ovisno o slučaju. Nakon tog perioda javljaju se prvi simptomi bolesti u obliku pospanosti, umora, glavobolje i blažeg porasta tjelesne temperature. Kako bolest napreduje tako se i simptomi mijenjaju pa dolazi do pojave vrućice, otežanog gutanja, bolova u vratu, povraćanja, tremora i povećanja limfnih čvorova vrata. Kod većine pacijenata dolazi i do splenomegalije (povećanje slezene), što uzrokuje bol u lijevom boku, a također dolazi i do povećanja jetre. Često se uz vrućicu uočava i pojava angine.

Wilm’sov je tumor daleko najčešća neoplazma bubrega u dječjoj dobi, iako se pojavljuju i drugi oblici tumora. Sarkom clear-cell i rabdoidni tumor su prije bili uključeni u spektar Wilm’sovog tumora, no sad se smatra da je riječ o posebnim entitetima. S izuzetkom sarkoma clear-cell, koji je češći u dječaka, oba su spola jednako zastupljena. Slučajevi su najčešće sporadični, iako se neki javljaju u predisponirajućim sindromima (tablica 2), a neki su povezani s aniridijom, hemihipertrofijom, kriptorhizmom i hipospadijom kao izoliranim anomalijama. 
Sindromi koji predisponiraju pojavi Wilm’sovog tumora
Denys-Drash
Bolest bubrega (glomerulosleroza, muški pseudohermafroditizam)
WAGR     Aniridia - genitourinarne malformacije, mentalna retardacija
Beckwith-Weidemann     Makroglosija, omfalokela, visceromegalija