Home Dečije bolesti
Tortikolis -Torticollis
01.07.2011
Tortikolis_-TorticollisTortikolis-krivošijast, nepravilan položaj vrata koji se karakteriše inklinacijom glave uz izvestan stepen torzije vrata.Tortikolis je patološko stanje koji je posledica kontrakture jednog mišića a to je sternokleidomastoidnog mišića a zavisi od mnogo faktora.Postoji akutni oblik, urođeni oblik i spazmodični tortikolis.

Akutni tortikolis

Obično je traumatskog ili reumatičkog porekla a u vezi je sa zapaljenjem okolnih zglobova.Manifestuje se kontrakturom različitih mišića vrata, sternokleidomastoidnog ili mišića trapezijusa, koja nastaje ustajanjem iz postelje iza sna ili iznenada prilikom nekog napora.Praćen je akutnim bolovima, koji se javljaju i pri najmanjem pokretu, koji praktično onemogućavaju bilo kakvo pomeranje glave.Ovo stanje obično ne traje duže od nekoliko dana.Uzrok najpre počinje u postojanju reumatičkih mikro-oštećenja zglobova, vratnih, kičmenih pršljenova.U slučaju da se desi nezgodan pokret mikro-oštećenje dolazi do zapaljenja i do nadražalja živaca, koji prolazi tom linijom i time nastaje bolne kontrakture.
Lečenje: se sastoji od uzimanja anti-inflamatornih lekova, kao i mišićnih relaksatora i primena antireumatičkih balzama.Ukoliko duže draje oboljenje neophodno je primeniti masažu i kineziterapiju.
Opširnije...
 
Hijatusna hernija
01.07.2011

Stalni ili povremeni prolaps dijela želuca u grudnu duplju kroz hijatusni otvor dijafragme. Može biti kongenitalna (simptomi već na rođenju) ili rijetko stečena . Po tipu može biti

klizna, paraezofagusna kombinovana.

    Klizna hijatusna hernija u djece je češća. Kod ovog tipa teminalni dio jednjaka i kardija se nalaze iznad dijafragme tj. intratorakalno. Zbog poremećenih fizioloških odnosa oslabljena je funkcija gastro – ezofagusnog spoja te želučani sadržaj može regurgitirati.

    Klinički se manifestuje povraćanjem u obliku bljuckanja, nakon hranjenja kad se dijete položi, te imitira halaziju, a ponekad je povraćanje u mlazu te liči na stenozu pilorusa. Kao komplikacija može se javiti ezofagitis te se u povraćenom sadržaju mogu naći i primjese krvi ili se kao simptom javi disfagija.

    Liječenje klizne hernije je konzervativno. Dijete se stavlja u polusjedeći položaj veći dio dana ili noći ili u specijalnu stolicu. Postupak je dugotrajan, a mora se nastaviti i par mjeseci po prestanku povraćanja. U ishrani manji, ćešći obroci guste hrane.

    Paraezofagusna hijatusna hernija u djece je rijetka. Fundus želuca prolabira u toraks pokraj kardije kroz hijatus. Simptomi ovise o veličini hernije. Manje mogu proći i asimptomatski dok velike mogu izazvati kolaps pluća i kolaps srca. Dijagnoza se postavlja radiološki, a ezofagoskopija se radi da se dokaže prisustvo komplikacija (ezofagitis ili striktura jednjaka). Paraezofagusna hernija se uvijek tretira hirurški.

     
    Febrilne konvulzije
    01.07.2011

    Febrilne konvulzije su najčešći konvulzivni klinički sindrom, a javljaju se isključivo u dječjoj dobi. U proteklim desetljećima mišljenja i stavovi o febrilnim konvulzijama znatno su se mijenjali. Ovim pregledom predstavljamo nove spoznaje o etiologiji i patogenezi ovog benignog kliničkog sindroma te stavove o njihovom zbrinjavanju u svakodnevnoj kliničkoj praksi.

    UVOD

    Sindrom febrilnih konvulzija označava pojavu epileptičkih napadaja u febrilitetu u dojenačkoj dobi ili djetinjstvu, obično u dobi od 3 mjeseca do 5 godina, bez dokazane infekcije središnjeg živčanog sustava ili drugog definiranog uzorka (1). Danas, na temelju kliničkih istraživanja, s velikom sigurnošću možemo ustvrditi da febrilne konvulzije ne izazivaju oštećenje mozga ni intelektualnu deterioraciju (2). Također, u djeteta s febrilnim konvulzijama u kasnijoj dobi rijetko se razvije epilepsija. Unatoč tome, traumatsko iskustvo roditelja, doživljeno prigodom prvog napadaja febrilnih konvulzija kod djeteta, zahtijeva da detaljnije proučimo ovaj česti sindrom kako bi ga sami demistificirali te vjerodostojnije pomogli roditeljima u prevladavanju straha.



    E p i d e m i o l o g i j a

    Sindrom febrilnih konvulzija najčešći je konvulzivni sindrom dječje dobi, ali i najčešći uzrok konvulzija u općoj populaciji. Rizik da osoba tijekom života dobije cerebralni napadaj bilo koje etiologije iznosi oko 8% (3). Otprilike polovicu od toga čine febrilne konvulzije, tj. 2-5% populacije Sjedinjenih Američkih Država i Europe imat će barem jednu epizodu febrilnih konvulzija tijekom djetinjstva (4, 5, 6, 7, 8, 9). Kumulativna incidencija uvelike varira i kreće se od 1% u Kini do više od 8% u Japanu, te čak 14% u Guamu (10).
    Prema definiciji, dob javljanja febrilnih konvulzija je od 3 mjeseca do 5 godina života. Rijetko se javljaju prije 9 mjeseci i nakon 4 godine, a najveći broj napadaja javlja se u dobi 14-18 mjeseci (11).
    Opširnije...
     
    Urodjene nasledne bolesti sa ponavljanim napadima povišene telesne temperature
    30.06.2011

    Uvod
    Urođene bolesti sa povremenim napadima povišene telesne temperature su ponekad uzrokovane naslednim poremećajima. Ove nasledne bolesti se mogu ispoljiti kod više članova iste porodice.

    Šta znači nasledni (genetski) poremećaj?
    To znači da je neki gen slučajno pretrpeo izvesnu promenu (mutaciju). Ovako izmenjen gen šalje pogrešnu informaciju organizmu što dovodi do pojave bolesti. U svakoj ćeliji organizma postoje dva istovetna gena i jedan gen se nasleđuje od majke, a drugi od oca. Mutacije gena mogu biti:
    a) prisutne kod roditelja.
    Nasleđivanje je moguće na dva načina:
    -recesivno: to znači da oba roditelja nose promenjeni gen za bolest, ali na samo jednom od dva sopstvena gena. Roditelji ne pokazuju znake bolesti, jer se bolest ispoljava samo ako su oba gena izmenjena. Rizik da dete nasledi izmenjeni gen od svakog roditelja je 1:4 (25%).
    -dominantno: to znači da je nasleđivanje samo jednog obolelog gena dovoljno da se bolest ispolji. U ovom slučaju, jedan od roditelja ima ispoljenu bolest u manjem ili većem stepenu, a rizik za prenošenje bolesti na dete je 1: 2 (50%).
    b) odsutne kod roditelja. Ako dete na rođenju ima poremećaj gena koji je odsutan kod roditelja, promena gena se odigrala u toku začeća, i teorijski ne postoji rizik za naredno dete, osim ako se ne radi o slučaju da je mutacija gena prisutna u samim polnim ćelijama nekog od roditelja.

    Opširnije...
     
    Šum na srcu kod dece
    30.06.2011
    Kod dece se često može čuti šum na srcu pri pregledima i kontrolama, ali bitno je ne paničiti, jer to u najvećem broju slučajeva ne znači da dete ima srčanu manu. Ipak, treba obaviti sve kontrole jer šum ponekad može biti i znak ozbiljnih srčanih problema.
    Fiziološki šumovi se mogu čuti kod 50-80% dece ranog uzrasta, u trećoj, četvrtoj ili petoj godini. Teže se čuju i otkrivaju, a uglavnom se javljaju zbog povećanog protoka krvi kroz srce, npr. zato što je dete anemično ili čak samo uplakano. Najčešće su ovakvi šumovi posledica infekcija, prehlada i visokih temperatura, anemija ili napornije fizičke aktivnosti. Ponekad se javljaju i zbog nekih anatomskih građa koje nisu znak bolesti. Iskusan pedijatar obično zna kada dete treba uputiti kod kardiologa. Ovakvi šumovi se uglavnom spontano gube do puberteta.
    Opširnije...
     
    «PočetakPrethodna11121314151617181920SledećaKraj»

    Strana 13 od 26
     

    Ko je online