Hiperantefleksija materice

0
190

Pod dejstvom raznih patoloških činilaca, može se desiti da se normalna statika unutrašnjih polnih organa žene promeni, odnosno da pojedini polni organi pod dejstvom izvesnih faktora pređu iz normalnog u patološki položaj.

Fiziološki položaj materice

Materica se, kao najveći polni organ, nalazi u sredini male karlice ispod terminalne, iznad interspinalne linije, ispred rektuma a iza mokraćne bešike.

Za opisivanje njenog položaja neophodno je odrediti sledeće:

  • POSITIO ili stav označava gde se uterus u celini nalazi u maloj karlici. Normalno se nalazi u osovini karlice, dno materice je u visini terminalne, a grlić u visini interspinalne linije.
  • VERSIO podrazumeva nagib cele materice prema vagini. Naime, njena uzdužna osovina (tela i grlića) sa osovinom vagine stvara prav ugao. Ovaj položaj materice naziva se anteverzija materice – anteversio uteri.
  • FLEXIO podrazumeva savijanje (pregibanje) tela materice prema grliću pri čemu se stvara ugao od preko 90-do 100°. Ovaj položaj materice se naziva antefleksija materice – anteflexio uteri.

Prema tome, fiziološki položaj materice je umerena anteverzija i antefleksija. Zahvaljujući rastresitom vezivnom tkivu – parametrijumu, koje se nalazi oko same materice, ona je slobodno pokretna u svim pravcima.

Promenu položaja materice mogu izazvati brojni faktori. Najčešće se dele na fiziološke (trudnoća i prepunjenost unutrašnjih organa) i patološke (tumori, eksudati, adhezije).

Promena položaja materice može biti u nivou horizontalne i vertikalne ravni. U nivou horizontalne ravni može doći do raznih varijacija u smislu ante-, retro-, latero- pozicije kako verzije tako i fleksije. Sa druge strane pomeranje u nivou vertikalne ravni, može biti u smislu podizanja – elevacije ili spuštanja-spad ili ispadanje materice. Takođe oko vertikalne osovine može doći do okretanja koje može biti uvrtanje – torzija ili obrtanje-rotacija, a ako se unutrašnja strana materice izvrne upolje to je izvrtanje – inverzija materice.

O hiperantefleksiji materice govorimo onda kada je ugao savijanja između tela materice i grlića oštar. Tada postoji znatno veći pregib korpusa prema donjem svodu vagine, a portio zadržava svoj normalan položaj.

Uzrok nastanka

Hiperantefleksija materice je u najvećem broju slučajeva kongenitalne prirode a ređe sekundarnog karaktera. Urođena hiperantefleksija skoro nikada nije samostalna pojava već je praćena hipoplazijom cele materice, genitalnim infantilizmom, poremećajem u razvoju. Sekundarna (stečena) hiperantefleksija nastaje, u većini slučajeva, posle porođaja, pobačaja kao i usled zapaljenskih promena na cervikalnom kanalu, jajnicima, jajovodima, parametrijumu i dr.

Klinička slika

Najčešći simptomi primarne hiperantefleksije su: bolne menstruacije (dysmenorrhoea) zbog hiperantefleksije, hipoplazije i suženja cervikalnog kanala, poremećaji menstrualnog ciklusa, česte i bolne mikcije.

Ovi činioci, kao i poremećaji hormonske ravnoteže u organizmu žene, mogu biti uzrok primarnom i sekundarnom sterilitetu. Ako, kojim slučajem, i nastupi trudnoća vrlo često dolazi do ranih pobačaja ili prevremenih porođaja.

Dijagnoza

Dijagnoza hiperantefleksije materice se postavlja vaginalnim pregledom, palpiranjem malog, tvrdog, hipoplastičnog a prekomerno flektiranog uterusa. U odnosu na telo materice, cerviks je duži. Cervikalni kanal je tako sužen, a orificijum uteri eksternum tačkast. Porcija je mala, nekad tanka, izdužena i upravljena prema osovini vagine.

Lečenje

Terapija kongenitalne hiperantefleksije materice može biti simptomatska i hormonska. Simptomatsko lečenje ima za cilj otklanjanje menstrualnih bolova i poremećaja. Hormonska terapija, pak, ima za cilj da primenom estrogena i gestagena, reguliše hormonski status bolesnice i potpuni razvoj materice.

Terapija stečene (sekundarne ) hiperantefleksije je bazirana na suzbijanju zapaljenskih procesa u Duglasovom špagu, parametrijama, adneksama, pomoću sulfonamida i antibiotika, nakon čega se upotrebljava tzv. podražajna terapija kao i dijatermija i hidroterapija.

POSTAVI ODGOVOR